تبلیغات
حقایقی از قرآن و تشیع - حدیث مباهله؛بیانگر برتری اهلبیت علیه السلام
قالب وبلاگ قالب وبلاگ

حقایقی از قرآن و تشیع
 
هر که باشد نظرش در پی ناموس کسا ن پی ناموس وی افتد نظر بوالهوسان


 
نوشته شده در تاریخ شنبه 16 اردیبهشت 1391 توسط chachool chachool





پیامبر خدا صلى اللّه علیه وآله على، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام را فرا خواند و فرمود: اللهمّ هؤلاء أهلی;بارالها! اینان خاندان من هستند.
یکی از فضایل و برترى هاى اهل بیت علیهم السلام حدیث مباهله است.
خداوند متعال مى فرماید: (فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَکُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّهِ عَلَى الْکاذِبینَ);
هر گاه پس از علمى که (پیرامون حضرت عیسى) به تو رسیده است، به کسانى که با تو به محاجّه و ستیر برخیزند بگو: بیایید ما فرزندان خود و شما فرزندان خود، ما زنان خود و شما زنان خود و ما جان خود و شما نیز جان خود را فرا خوانیم. آن گاه مباهله نماییم و لعنت خدا را براى دروغ گویان قرار دهیم.
سوره آل عمران: آیه ۶۱٫
پس از نزول این آیه، رسول خدا صلى اللّه علیه وآله به همراه على، فاطمه و حسنین علیهم السلام براى مباهله در وعده گاه حضور یافتند.
حدیث مباهله پیامبر خدا به همراه اهل بیت
بسیارى از دانشمندان اهل تسنّن این حدیث زیبا را نقل کرده اند.
جلال الدین سیوطى در تفسیر الدر المنثور این گونه مى نویسد: ابن ابى شِیبه، سعید بن منصور، عبد بن حمید، ابن جریر و ابونعیم نقل کرده اند که شَعْبى مى گوید: اعتقاد مسیحیان نجران درباره حضرت عیسى علیه السلام، از گفته دیگر مسیحیان مبالغه آمیزتر بود. آنان همواره با پیامبر خدا صلى اللّه علیه وآله درباره او مجادله مى کردند و از این رو خداوند این آیات را در سوره آل عمران نازل فرمود: (إِنَّ مَثَلَ عیسى عِنْدَ اللّهِ… فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّهِ عَلَى الْکاذِبینَ).
پس از این رسول خدا صلى اللّه علیه وآله آن ها را به مباهله و ملاعنه فرا خواند. آنان بر این کار فرداى آن روز را وعده کردند. بامداد فردا پیامبر خدا صلى اللّه علیه وآله به همراه على، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام به سوى وعده گاه رهسپار شدند.
پیامبر خدا صلى اللّه علیه وآله فرمود: لقد أتانی البشیر بهلکة أهل نجران حتّى الطیر على الشجر لو تمّوا على الملاعنة;
الدرّ المنثور: ۲ / ۶۹٫
بشارت دهنده اى نزد من آمد و اعلام کرد: اگر نجرانیان به ملاعنه مبادرت مى کردند، همه آنان حتّى پرندگان روى درختان نابود مى شدند. سیوطى در ادامه مى نویسد: مسلم، تِرمذى، ابن منذر، حاکم نیشابورى و بیهقى ـ در السنن الکبرى ـ نقل کرده اند که سعد بن ابى وَقّاص مى گوید: هنگامى که آیه: (قُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ) نازل شد، پیامبر خدا صلى اللّه علیه وآله على، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام را فرا خواند و فرمود: اللهمّ هؤلاء أهلی;بارالها! اینان خاندان من هستند.
الدرّ المنثور: ۲ / ۷۰٫
وى در ادامه مى نویسد: در این باره حاکم نیشابورى حدیثى نقل کرده و آن را صحیح دانسته است.
 ابونعیم اصفهانى در دلائل النبوه هم چنین ابن مردویه نقل کرده اند که جابر مى گوید:
 عاقب و سید از بزرگان مسیحى نزد پیامبر خدا صلى اللّه علیه وآله آمدند… رسول خدا صلى اللّه علیه وآله بامدادان در حالى که دست على، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام را گرفته بود به وعدگاه روانه شد. آن گاه کسى را در پى عاقب و سید فرستاد; ولى آن ها از حضور در این محفل خوددارى کرده و در مقابل ایشان تسلیم شدند.
پیامبر خدا صلى اللّه علیه وآله فرمود: والّذی بعثنی بالحقّ لو فعلا لأمطر الوادی علیهما ناراً; سوگند به کسى که مرا به حقّ به پیامبرى مبعوث کرد! اگر این کار را انجام مى دادند، این سرزمین بر آن دو آتش مى بارید.
جابر در ادامه مى گوید: این آیه درباره اهل بیت علیهم السلام نازل شد که: (تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ…). جابر مى گوید: منظور از (أَنْفُسَنا وَأَنْفُسَکُمْ)، رسول خدا صلى اللّه علیه وآله و على علیه السلام، منظور از (أَبْناءَنا)، حسن و حسین علیهما السلام و منظور از (نِساءَنا)، فاطمه علیها السلام هستند.
الدرّ المنثور: ۲ / ۶۸٫
جلال الدین سیوطى در ادامه مى نویسد: ابن جریر، از علباء بن احمر یشکرى این گونه نقل کرده است: وقتى این آیه نازل شد که (قُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ…)، رسول خدا صلى اللّه علیه وآله در پى على، فاطمه و دو پسر آنان، حسن و حسین علیهم السلام فرستاد و یهودیان را به مباهله و ملاعنه دعوت کرد. جوانى از یهود گفت: واى بر شما! آیا گذشته را به خاطر ندارید که برادرانتان به بوزینه و خوک مسخ شدند! ملاعنه را رها کنید! آنان نیز از ملاعنه خوددارى کردند.
الدر المنثور: ۲ / ۷۰٫
گفتنى است برخى از ناصبى ها و دشمنان اهل بیت علیهم السلام نام «على» را از برخى از متن هاى این حدیث حذف کرده اند.
راویان حدیث مباهله عدّه اى از راویان مشهور، این حدیث را نقل کرده اند که برخى از آنان عبارتند از:
۱ . ابوبکر بن ابى شِیبه; ۲ . سعید بن منصور; ۳ . عبد بن حمید; ۴ . مسلم بن حجّاج; ۵ . ابوعیسى تِرمذى; ۶ . ابوعبداللّه حاکم نیشابورى; ۷ . ابن منذر; ۸ . محمّد بن جریر طبرى; ۹ . ابوبکر بیهقى; ۱۰ . ابونعیم اصفهانى; ۱۱ . جلال الدین سیوطى.
احمد بن حنبل این حدیث را در مسند چنین نقل مى کند:
قُتَیْبَة بن سعید، از حاتِم بن اسماعیل، از بُکَیر بن مسمار، از عامر بن سعد، از پدرش نقل مى کند که مى گوید: رسول اکرم صلى اللّه علیه وآله در یکى از جنگ ها (غزوه تبوک) على علیه السلام را جانشین خود قرار داد. على رضى اللّه عنه گفت: آیا مرا همراه زنان و کودکان باقى مى گذارى؟
پیامبر صلى اللّه علیه وآله فرمود: یا علی! أما ترضى أن تکون منّی بمنزلة هارون من موسى، إلاّ أنّه لا نبوّة بعدی؟
اى على! آیا راضى نیستى که براى من، همانند هارون براى موسى باشى، جز این که بعد از من پیامبرى نخواهد بود؟
هم چنین سعد مى گوید: از حضرتش شنیدم که در جنگ خیبر مى فرمود: لاُعطینّ الرایة رجلاً یحبّ اللّه ورسوله ویحبّه اللّه ورسوله;
البتّه پرچم را به دست مردى خواهم سپرد که خدا و رسولش را دوست مى دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست مى دارند.
همه ما گردن دراز کردیم تا ببینیم او چه کسى است. ناگاه حضرتش فرمود: على رضى اللّه عنه را برایم فرا خوانید. على علیه السلام را آوردند، در حالى که چشم درد داشت. پیامبر صلى اللّه علیه وآله از آب دهانش به چشم او مالید و پرچم را به دست آن حضرت داد و خداوند به دست او، فتح و پیروزى را نصیب مسلمانان کرد.
 و آن گاه که آیه: (نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ) نازل شد، رسول خدا صلى اللّه علیه وآله على، فاطمه، حسن و حسین رضوان اللّه علیهم اجمعین را فرا خواند و فرمود: اللهمّ هؤلاء أهلی;
بارخدایا! اینان خاندان من هستند.
مسند احمد: ۱ / ۳۰۱ و ۳۰۲، مسند سعد بن أبىوقّاص، حدیث ۱۶۱۱٫
البتّه پوشیده نیست که این همان حدیثى است که مسلم آن را روایت کرده است .
 اکنون متن این حدیث را با احادیثی که نواصب درفضیلت های ساختگی خلفای ثلاثه وبرخی ازهمسران  رسول«صلی الله علیه وآله وسلّم» جعل نموده اند ،مقایسه کنید تا تحریف و تصرّف در متن حدیثى را که احمد بن حنبل نقل کرده است روشن شود.
گفتنى است که مفسّران قرآن، حدیث مباهله را ذیل همین آیه مبارکه ذکر کرده اند. براى آگاهى بیشتر مى توان به کتاب هاى تفسیر دانشمندانى هم چون: زمخشرى، فخر رازى، بیضاوى، خازن، جلالین، آلوسى و تفسیرهاى دیگر مراجعه نمود.
سخنی باحقجویان:همان طورکه دیدید هنگامی که آیه ی مبارکه ی (فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَکُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّهِ عَلَى الْکاذِبینَ)نازل شد رسول الله «صلی الله علیه وآله وسلّم»حضرت امام علی وحضرت فاطمه زهراءوحضرت امام حسن مجتبی وحضرت امام حسین (علیهم السلام) راباخود بطرف مباهله ی با مسیحیان برد،نه ابوبکر وعمروعثمان وحتی یکی اززنان خویش رانیزبهمراه خود نبرد واین حدیث اهلبیت پیامبر (علیهم السلام)راصریح وروشن می کند.وفضیلت ایشان رابردیگران معلوم میکند.
کتاب پیشنهادی اسلام پرس دراین رابطه:احادیث واژگونه نوشته ایت الله سید علی حسینی میلانی
منبع:سایت تحقیقاتی اسلام پرس

Source:




طبقه بندی: شیعه و سنی ها.....، 
برچسب ها: حدیث مباهله؛بیانگر برتری اهلبیت علیه السلام،  
دنبالک ها: حدیث مباهله؛بیانگر برتری اهلبیت علیه السلام،  
.: Weblog Themes By Pichak :.


آمار سایت

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً. اللهم احفظ قائدنا الامام الخامنه ای برای سلامتی و ظهور آقا امام زمان علیه السلام صلوات اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم انشا الله............

خدمات وبلاگ نویسان جوان

اخلاق اسلامی موسیقی

; , . , . ->

تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
قالب وبلاگقالب وبلاگ